Gaz węglowy cz. 1

Gaz węglowy CO2, zwany także dwutlenkiem węgla, jest gazem półtora razy cięższym od powietrza, sam się nie pali, palenia nie podtrzymuje. W wodzie rozpuszcza się dość łatwo, tworząc z nią kwas węglowy (H3CO2), którego sole, t. zw. węglany, są bardzo pospolite w glebie. Pod działaniem na te sole kwasów, gaz węgłowy wydziela się; zjawisku temu towarzyszy „burzenie się”.

Gazu węglowego znajduje się w powietrzu bez porównania mniej niż tlenu i azotu, zawartość tego ważnego składnika nie przekracza mianowicie 0,03 – 0,05%, przy czym ilość ta ulega wahaniom, w zależności od wielu czynników. Tak np., stwierdzono, że w dzień jest go mniej niż w nocy, tłumaczy się to tym, że w dzień rośliny pochłaniają gaz ten przy procesie przyswajania, gdy w nocy, jak wiadomo, przyswajanie ustaje. Po deszczu, zwłaszcza następującym po długotrwałej suszy, znajdziemy więcej dwutlenku węgla w powietrzu, niż przed deszczem. Tłumaczy się to tym, że susza hamuje te zjawiska na ziemi, przy których, jak np. Przy rozkładzie materii organicznej (nawozu, trupów itp.) wydziela się gaz węglowy; po deszczu rozkład materii organicznej, a więc i wydzielanie się gazu węglowego, wzmaga się.

Po opadnięciu rosy, zwłaszcza obfitej, zawartość gazu węglowego w powietrzu zmniejsza się, tworzenie się bowiem rosy idzie zazwyczaj w parze z obniżeniem się ciepłoty ziemi, co również powstrzymuje procesy rozkładowe, a więc wydzielanie się dwutlenku węgla; poza tern rosa rozpuszcza w sobie pewną ilość tego gazu.

Comments
  1. 6 dni ago