Nawozy fosforowe cz. 2

Ponieważ, jak wiemy, trójwapniowy fosforan wapnia należy do związków nieprzyswajalnych, przeto ów foryty zmielone jako nawóz skutkują bardzo słabo. Wyjątkowo tylko na ziemiach kwaśnych skuteczność ich będzie większa. Po za tern tylko niektóre rośliny jak; strączkowe, gorczyca i tatarka, w zwykłych warunkach, doskonale korzystać mogą z kwasu fosforowego surowej mączki fosforytowej, zwłaszcza otrzymywanej z fosforytów epoki kredowej.

Dla tych to względów obecnie surowa mączka fosforytowa jest rzadko stosowaną. Zazwyczaj ulega ona przeróbce na superfosfat.

Superfosfat zwykły i podwójny.

Celem fabrykacji superfosfatu jest przeistoczenie trójwapniowego fosforanu wapnia Ca3(PO4)2 zawartego w surowym materiale (mączce fosforytowej kostnej) w rozpuszczalny w wodzie jedno wapniowy fosforan CaH3(PO4)2.

W tym celu potłuczone i zmielone fosforyty traktuje się odpowiednią (nie za dużą i nie za małą) ilością kwasu siarkowego w obecności wody. Reakcję, jaka wtedy zachodzi można wyrazić następującym równaniem chemicznym;

Ca3(PO4)2 + 2H3SO4 + 5H20 = CaH4 (PO)2 H2O + 2 (CaSO4 2H2O).

Mieszanina jedno wapniowego fosforanu i gipsu, która wtedy powstaje, stanowi właśnie istotę tego, co nazywamy się perfosfatem. Mieszaninę tę suszy się w odpowiedniej temperaturze i proszkuje.

Comments
  1. 7 miesięcy ago