Nawozy fosforowe cz. 3

Jeśli surowy materiał zawierał znaczniejsze domieszki glinu (Al) i żelaza (Fe), a ilość użytego przy fabrykacji kwasu siarkowego była niedostateczną, wtedy leżący przez jakiś czas superfosfat ulega tz. cofnięciu (retrodgradacji). Zjawisko to polega na tym, że jedno wapniowy fosforan przechodzi wtedy w postać soli wapienno żelazowych lub glinowych, nierozpuszczalnych w wodzie.

Dlatego też, przy zakupie superfosfatu należy żądać gwarancji co do %ej na wagą zawartości rozpuszczalnego w wodzie P2O5 i tylko za te jednostki wagowe płacić, bez względu na to choćby ogólna zawartość kwasu fosforowego była większą.

Superfosfaty, zwłaszcza z mączki nieodklejonej, mają do 14%, z odklejonej –  do 17%, z fosforytów – 10 – 20’%, P3O5.

Oprócz superfosfatów zwykłych fabryki wyrabiają jeszcze superfosfaty podwójne, zawierające  30 – 40% P2O5 rozpuszczalnego w wodzie.

Zasada fabrykacji tych superfosfatów jest następująca: na zmielony, surowy materiał działa się nadmiarem kwasu siarkowego, tak aby się wytworzył gips i wolny kwas fosforowy. Gips, jako nierozpuszczalny, przez odsączenie oddziela się od kwasu fosforowego. Następnie kwas fosforowy cokolwiek zagęszcza się przez odparowanie wody i tak zagęszczonym działa na nową porcję surowego materiału (mączki fosforytowej). Otrzymuje się wtedy superfosfat nie zawierający zupełnie gipsu, a składający się wyłącznie niemal z jedno wapniowego fosforanu wapnia.

Comments
  1. 9 miesięcy ago