Nawozy pełne cz. 5

Straty azotu w postaci amoniaku są tym większe, im większym jest stosunek moczu do kału i ściółki, w miarę zmniejszania się tego stosunku straty są mniejsze. Doświadczenie nprzkł. wykazało, że:

100 gr. moczu + 10 gr. kału + 50 gr. ściółki

dało  33 – 58% strat.

50 gr. moczu + 10 gr. kału + 50 gr. ściółki

dało 4 – 11% strat.

Gdy chodzi o sam kał, to, ponieważ azot znajduje się tu w postaci trudniej rozkładalnej, niż w moczu przeto nie poddaje się tak łatwo rozkładowemu działaniu bakterii.

Straty azotu w postaci amoniaku odbywają się głównie kosztem głębszych warstw obornika, do których powietrze ma mały dostęp. Z warstw zaś tych, do których powietrze ma większy dostęp, azot wydziela się głównie w stanie wolnym (pod wpływem procesów denitryfikacyjnych). Stąd wniosek, że przy przechowaniu obornika należy baczną zwrócić uwagę na utrudnienie dostępu powietrza do masy nawozowej, bo o ile o to nie zadbamy, to do strat azotu w postaci amoniaku dołączą się straty w postaci azotu wolnego O ile zaś powietrze będzie miało dostęp minimalny do masy nawozowej, wtedy gromadzący się w niej gaz węglowy (CO2) utrudnia rozkład węglanu amonowego, a więc zmniejszy wydzielanie się amoniaku.

Comments
  1. 10 miesięcy ago